2025eko laugarren hiruhilekoak amaiera eman zion ekitaldi bati non Europako eta munduko finantza-merkatuek, oro har, arriskurako gogoaren joera finkatu zuten. Estimulu fiskal eta monetarioen laguntzari esker, burtsak maximo historikoetan kokatu ziren eta kreditu-diferentzialak, berriz, minimoetan.
Hiruhilekoan zehar, Erreserba Federalak bi interes-tasen jaitsiera gehigarri egin zituen, %3,5-%3,75eko mailetaraino. Garrantzitsua da nabarmentzea erakundearen inguruan dagoen zarata mediatikoa, Donald Trumpek erakundearen erabakietan eragiteko egin dituen etengabeko saiakeren ondorioz; horrek inbertitzaileen konfiantza galtzea dakar dolar estatubatuarrarekiko erreserba-moneta gisa. Horren ondorioz, merkatuak AEBn espero dituen interes-tasen jaitsiera gehigarriekin eta beste aukera batzuek (Eurogunea edo Japonia) eskaintzen dituzten errentagarritasun gero eta erakargarriagoekin batera, dolarraren balio-galera nabarmena bizitzen ari gara. Bien bitartean, urrea eta zilarra bezalako metal bitxiak errebalorizazio handiak izaten ari dira, babes-aktibo gisa duten funtzioari esker.
Dolarraren ahultze hori funtsezko aldagaia izan da 2025ean Europako inbertitzailearen inbertsio-zorroen bilakaeran, azken urteotan AEBko merkatuetan posizioak handitzeko joera handia izan baitu, metatutako errentagarritasun onen babesean, batez ere teknologia-sektorean. Horrela, S&P 500 indizeak %16,4ko errentagarritasunarekin itxi zuen 2025a, baina moneta-bilakaeraren mende dagoen inbertitzaile europar batentzat, errentagarritasun hori %3tik beherakoa izan da. Bestalde, AEBko balore-merkatuaren portaera oso dibergentea izan da: konpainia teknologikoek errebalorizazio handiekin jarraitzen duten bitartean, konpainia txikiek edo kalitate handikotzat jotzen direnek jardun diskretuagoa izan dute 2025ean. Ondorioz, indize amerikarrak irabazien 25 aldiz inguruko balorazioetan kotizatzen du (%17ko batez besteko historikoaren aldean), eta, gainera, konpainia gutxi batzuetan oso kontzentratuta dago; horien errendimendua, gainera, adimen artifizialaren industriaren bilakaeraren mende dago neurri handi batean. Garrantzitsua da bereiztea teknologia berri eta disruptibo baten agerpena eta teknologia horrek konpainia horien kapitalean parte hartzen duten inbertitzaileentzat sortuko duen emaitza.
Europaren kasuan, Eurostoxx 50 indizeak %18,3ko errebalorizazioarekin amaitu zuen 2025a, merkatu osoaren bilakaera homogeneoagoarekin eta merkatu amerikarra baino balorazio arrazoizkoagoak eskainiz. Espainiako indizearen kasuan, honek %49,3ko errebalorizazioa izan zuen banku-sektorearen aparteko jardunari esker, indizearen ia %40 ordezkatzen baitu.
Interes-tasei dagokienez, Europa AEB baino egoera erosoagoan dago. EBZk %2an kokatu ditu bere erreferentzia-tasak, inflazioa %2aren inguruan kontrolatuta dagoela eta ekonomia azken hiruhilekoetan gora egiten ari dela, batez ere barne-eskari indartsuari, inbertsioaren susperraldiari eta kanpo-sektoreari esker (estatubatuar administrazioak hasieran argitaratutakoak baino muga-zerga askoz txikiagoak izan baititu). Gainera, Alemaniaren estimulu fiskal indartsuek eta Europako kontsumitzailearentzako agertoki onuragarriak (aurrezte-tasa altuak, inflazio kontrolatua eta tasa egonkorrak maila arrazoizkoetan) laguntzen dute Europak AEBekiko duen hazkunde-diferentziala murrizten jarraitzeko; izan ere, AEBko ekonomia eta lan-merkatua hozten ari dira azkenaldian. 2026rako arrisku bat da AEBko inflazioa %3tik gorako mailetara joatea (gaur egun azpiko PCEa %2,8an dago), eta horrek interes-tasak merkatuak aurreikusten duen adina ez jaistea edo igotzea eragitea. Burtsaren eta kredituaren balorazioak hain altuak diren testuinguru batean, honek lurrunkortasun-gertaera esanguratsuak eragingo lituzke. Burtsaren jaitsiera garrantzitsuek, familia amerikarretan oso presente dagoen aktiboa denez, atzeraldi tekniko bat eragin lezakete, kontsumoa asko zigortuko bailitzateke aberastasun-efektuaren ondorioz.
Arrisku-aktiboen balorazioak maila oso exijenteetan daudela pentsatzen jarraitzen dugu, kontuan hartuta martxa ekonomiko arrazoizkoa izan arren, arrisku ugari dagoela arlo geopolitikoan (gatazka ireki askorekin) eta ekonomikoan (zorraren eta BPGaren arteko maila altuak dituzten ekonomiekin eta defizit publiko itzelak murrizteko borondaterik gabe). Aipamen berezia merkatzen du Japoniaren kasuak, munduko bonu-merkatuan protagonismo handia duen herrialdea baita; hamarkadatan interes-tasak %0an eta deflazioan izan ondoren, inflazio hazkorreko eta interes-tasa goranzkoetako aldi bat bizitzen ari dira. Horrela, Japoniako gobernua, zorraren eta BPGaren arteko maila %240tik gertu duela, 2022an %1etik behera finantzatzeko gai zen 30 urtera, eta orain merkatuak %3,5 baino gehiago eskatzen dio. Horrek herrialdeko kontu publikoetan eta bonu-merkatuko kapital-fluxuan izan dezakeen eragina aurreikustea oso zaila da. Japonia 2026an gertutik jarraitu beharreko aktore garrantzitsua izan daitekeela uste dugu.
Aurreko guztiaren ondorioz, ziur gaude jarrera kontserbadorea mantentzeak eta geografia, konpainia edo sektoreen kontzentraziotik ihes egiteak zentzu berezia duela une honetan. Ikuspegi defentsibo horri jarraituz, gure zorro nagusiek modu oso positiboan jokatu dute 2025ean: gure Surnepensión Renta Fija plan kontserbadoreak %2,16ko errentagarritasuna lortu du urtean, gure Surnepensión Mixto plan dinamikoak %13,73koa eta gure Surnepensión Renta Variable plan erabakiak %23,55ekoa.
