Gobernuak planteatu du asteko gehieneko lanaldia 40 ordutik 3,7,5 ordura murriztea, soldata murriztu gabe. Erreforma estruktural bat da, modu progresiboan aplikatuko dena eta, aurreikusita dagoenez, 2025. urtea amaitu aurretik osorik sartuko dena indarrean.
Bere inpaktu legal edo sozialetik harago, neurri horrek zuzeneko erronka bat planteatzen du antolakuntza mailan: nola bermatu negozioaren jarraitutasuna langile bakoitzaren aldetik ordu gutxiago eskuratuz?
Zer dakar berekin murrizketa horrek?
- Lanorduak murriztea, soldata murriztu gabe. Langileek 2,5 lanordu gutxiago egingo dituzte astean.
- Aplikazio progresiboa. Aldaketa mailakatua izango da, egokitzapen-denborarekin.
- Nahitaezko ordu-kontrola. Erregistro digital eskuragarri eta egiaztagarri bat eskatuko da.
Jarraitutasun operatiborako arriskuak
Enpresa askotan, lanaldiaren doikuntzak tentsioak sor ditzake modu planifikatuan heltzen ez bazaio. Hona hemen puntu kritiko batzuk:
- Txanda desorekatuak edo bete gabeko ordu-tartea, batez ere zuzeneko arretan edo etengabeko zerbitzuetan.
- Funtsezko profilen gehiegizko karga, haien eskuragarritasuna murriztu egiten delako zereginak doitu gabe.
- Epeak betetzeko edo erritmoa mantentzeko zailtasuna, prozesuak ez badira modu egokian birdiseinatzen.
Nola prestatu jarraitutasuna mantentzeko?
Aldaketa hau aukera bat izan daiteke barne-egitura berraztertzeko eta erresilientzia operatiboa indartzeko:
- Prozesu sentikorrak aztertzen ditu. Botila-lepoak, zeregin kritikoak eta pertsona konkretuekiko gehiegizko mendetasuna identifikatzen ditu.
- Ekipoak eta ordu-banaketa birdiseinatzen ditu. Baliabideak egokitzen ditu gaitasun operatiborik galdu gabe.
- Zure jarraitutasun-plana indartzen du. Ordezkapen-protokoloak, automatizazioa edo errefortzuak kontsideratzen ditu funtsezko tarteetan.
- Soluzio segurtatzaileak baloratzen ditu balizko etenaldien edo pertsonal kritikoarekin lotutako gertakizunen aurrean.
