2025eko ekainaren 30ean, Gizarte Segurantzak ezintasun iraunkorreko miloi bat pentsio baino gehiago kudeatzen zituen; zifra hori 2022koa baino nabarmen handiago da (951.067). Batez besteko pentsioa 1.200 €-tik gorakoa da hilean; 2022an, berriz, 1.035 € ziren. Metatutako igoera % 16tik gorakoa izan arren, komenigarria da galdetzea: Nahikoa da hobekuntza hori onuradunen bizi maila mantentzeko?
Pentsiodunen kopuruaren igoera etengabeak nahitaez kontuan hartu behar den errealitate bat uzten du agerian: egoera horiek pentsatzen duguna baino sarriagotan gertatze dira, eta bai besteren konturako langileak eta bai autonomoak ukitzen dituzte. Ezintasun iraunkorrak lan egiteko gaitasuna mugatu dezala, partzialki edo guztiz, eta ez du bete estaldura ekonomiko osoa bermatzen.
Zer dakarten eurekin datu horiek?
Jarraian, pentsioen kopuruaren eta hileko batez besteko pentsioaren azken bilakaera erakusten da:
Ikus daitekeenez, bai pentsioen kopurua eta bai haien zenbatekoa etengabe hazi dira; hala, batez besteko pentsioak % 16,8ko igoera metatua izan du. Dena dela, igoera horrek ez du beti bermatzen ongizate mailaren iraupena, batez ere ezintasun-egoera luzeetan.
Irtenbidea: ongizatearen galera aseguratzea
Ezintasun iraunkorreko egoera, gero eta maizago gertatu ez ezik, gero eta konplexuagoak ere izaten dira. Sistema publikoak oinarrizko babes-sare bat eskaintzen badu ere, ez du beti sarreren galera modu egokian estaltzen, ezta beharrezkoa den arintasunarekin erantzun ere egiten. Errealitate horren aurrean, estrategiarik onena da prestazio publikoak osatzea finantza-egonkortasuna bermatzen duten aseguru espezifikoekin.
Gainera, pentsiodunen kopurua urtero haztea bada berez seinale argi bat: egoera horiek gertatu egiten dira, sinetsi nahi ez badugu ere, eta edonor ukitu dezakete. Horregatik, komenigarria da aurrea hartzea eta babestuta egotea beranduegi izan baino lehen.
Aseguru horiek ahalbidetzen dute sarreren mailari eustea, baina garrantzitsuena prebentzioa da: zenbat eta arinago planifikatu, orduan eta eraginkorragoa izango da erantzuna ezintasun-egoera baten aurrean.
Egeora horiek gertatu egiten dira. Zenbat eta arinago planifikatuago, orduan eta prestatuago egongo gara.
